الشعر الایراني القدیم والجدید مترجم علق

بسم الله الرحمن الرحیم
هذ البیت من الشعر لشاعر معروف وهو سعدی الشیرازي المعزز المکرم عند الایرانیون ومازاال قبره في شیراز یزار

یقول: بني ادم اعضاي یکدیکرند
که در افرینش زیک گوهرند
چو عضوي بدرد اورد روزگار
دگر عضوها را نماند قرار
الترجمه:بني ادم کعاعضاء البدن بعضهم للاخر
وکلهم من فطره واحده وخلقوا من طینه واحده
اذا اصاب الزمان عضوا من الاعضاء
بقیة الاعضاء تشترک في هم ذالک العضو وتحزن
لکنما هذا کان قدیما الان اشلون مثل اول؟
لا والف کلا بل انما شاعراخر یقول عن هذا الزمان
وهویعکس شعر السعدي:
بني ادم اعداي یکدیکرند
که در افرینش زیک بدترند
چو عضوي بدرد اورد روزگار
دگر عضوها بگویند چه کار(به ما چه)
الترجمه
بني ادم اعداء لبعضهم الاخر (ولیس اعضاء)
وواحد اخس واتعس من الاخر
اذا اصاب عضوا من الاعضاء الدهر
قالو البقیه بکلمه واحده احنه بیش بیه(مارد)